| In iedere oorlog en in elk gewapend conflict zijn vrouwen het slachtoffer van seksueel geweld. Meestal wordt het doodgezwegen. Door daders, slachtoffers en regeringsleiders. Het taboe is hardnekkig, zo ontdekte Hilde Janssen tijdens haar zoektocht naar de hoogbejaarde Indonesische vrouwen die in de Tweede Wereldoorlog als 'troostmeisje' seksueel zijn misbruikt door Japanse soldaten. De verhullende term kan de pijn en de schaamte van gedwongen prostitutie niet uitwissen. Noch de slapeloze nachten, de mislukte huwelijken, kinderloosheid en de armoede. De Japanse bezetter zag het als een puur pragmatische maatregel. Gecontroleerde seks in militaire bordelen gold als een probaat middel tegen geslachtsziekte en grootschalige verkrachtingen. De geinterviewde vrouwen vertellen een ander verhaal. Ze zijn onder dwang of met valse beloften van straat geplukt, thuis opgepakt, via dorpshoofden opgeroepen en systematisch verkracht in militaire bordelen, kazernes, fabrieksloodsen, treinstellen en tentenkampen. Het zijn indringende verhalen over de gruwelen van de oorlog waar vrouwen hun hele leven mee blijven worstelen. Verdrongen verhalen van verzwegen levens 'Ik werd nagezeten, meegesleurd en verkracht. Bijna elke dag'. Patri (83) 'Mijn baarmoeder was kapot, ik wilde niet meer met iemand slapen, hooguit een beetje knuffelen.' Kardiyem (81) 'Ik was pas elf jaar. Ik heb het nooit iemand verteld, bang dat ik geen man zou vinden.' Sulni (77) Filmmaker Frank van Osch maakte een indrukwekkende documentaire van de zoektocht van Janssen en Banning. |
Winkelwagen is leeg
