De laatste vier jaar van zijn productieve periode (tot twee jaar voor zijn dood) lijkt Guy de Maupassant afscheid te nemen van het genre waarin hij altijd het sterkst was: het korte verhaal.
In De grafbruiden grijpt hij enkele van zijn mooiste verhalen (`Het masker', `Vlieg') nog één maal terug op haar zijn herhaalde thema's die vanaf het begin aanwezig zijn geweest, terwijl hij in een verhaal als `Overtollige schoonheid'zijn ultieme en hartgrondige pessimistische kijk op het leven formuleert . Zelfs het laatste Normandische verhaal (`De haven') heeft niets van het boertige dat de andere Normandische verhalen heeft gekenmerkt, al bevat ook deze bundel nog een paar pareltjes in dat opzicht.
Gebonden 352 pagina's | L.J. Veen | mei 2003 |
Winkelwagen is leeg
